فرزند شهید بهشتی بازداشت شد »

میهن ‌نیوز: سید علیرضا حسینی بهشتی فرزند شهید بهشتی حوالی ساعت 1 بعد از ظهر روز گذشته بازداشت شد.

طی گفت‌وگویی كه یكی از نزدیكان بهشتی با یكی از رسانه‌ها انجام داد از عدم درج این خبر تاكنون در رسانه‌ها ابراز تعجب كرده و گفت: علیرضا حسینی بهشتی حوالی ساعت 1 بعد از ظهر روز گذشته  در حالی كه مشغول تدریس در دانشگاه تربیت مدرس بود بازداشت شد اما تاكنون خبری در این رابطه در رسانه‌ها منعكس نشده است.وی افزود:بازداشت‌كنندگان پس انتقال بهشتی به منزل شخصی و جست‌وجوی آنجا؛ پاره‌ای از اسناد، مدارك، كامپیوتر شخصی و دست نوشته‌های وی را نیز ضبط كردند.وی در ادامه این گفت‌وگو اظهار داشت:هم‌اكنون نیز هیچ اطلاعی از محل نگه‌داری آقای بهشتی در دست نیست كه این امر موجب نگرانی شدید خانواده و بستگان وی شده است.این فرد تصریح كرد: به گفته همسر بهشتی كه در آخرین لحظات جست‌وجوی منزل و ثبت‌و ضبط پاره‌ای از اسناد، مدارك و كامپیوتر شخصی به محل می‌رسد؛علیرضا بهشتی از امضای لیست اقلام ضبط شده كه بر روی یك برگه آ4  و به صورت دست‌نویس مرقوم شده است، امتناع می‌كند.

!راهپیمایی نمایندگان در مجلس در اعتراض به هتک حرمت عاشورا »

…خواندن متن کامل خبر »

نفیسه زارع‌کهن و حجت شریفی آزاد شدند »

دقایقی پیش نفیسه زارع‌کهن و حجت شریفی از زندان آزاد شدند.

به گزارش پایگاه خبری میهن نیوز، نفیسه زارع کهن روزنامه‌نگار و همسرش حجت شریفی از اعضای سابق شورای مرکزی ادوار تحکیم وحدت، روز 13 آبان مقابل منزل یکی از اعضای سازمان تحکیم وحدت بازداشت شده بودند.

آن‌ها امروز با قرار کفالت صدمیلیونی تا برگزاری دادگاه آزاد شدند.

همچنین خبر می‌رسد تا ساعتی دیگر کیانوش‌راد نیز آزاد می‌شود.

آيت‌الله حسينيعلي منتظري دار فاني را وداع گفت »

خبرگزاری میهن: آيت‌الله حسينيعلي منتظري دار فاني را وداع گفت.

آیت الله حسینعلی منتظری از مراجع تقلید شیعیان شنبه شب، در هشتاد و هفت سالگی در شهر قم درگذشت.

آقای منتظری از مهم ترین روحانیون منتقد دولت ایران به شمار می رفت که در حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری اخیر به صراحت موضعگیری کرد و از رفتار حکومت در قبال معترضان انتقاد کرد.

احمد منتظری، فرزند آقای منتظری در گفت و گو با خبرگزاری ایلنا خبر درگذشت این روحانی منتقد را تائید کرده و گفته است که روحانیون بلندپایه قم در بیت آیت الله منتظری حضور یافته اند.

آیت الله حسینعلی منتظری در سال ۱۳۰۱ خورشیدی در نجف آباد اصفهان به دنیا آمد. او نزد آیت الله محمدحسین بروجردی، آیت الله روح الله خمینی و علامه محمدحسین طباطبایی تحصیل کرد و درجه‌ اجتهاد دریافت کرد.

او پیش از انقلاب سال ۱۳۵۷ از جمله نزدیکان آیت الله خمینی بود و بارها به علت فعالیت های سیاسی زندانی شد.

در زمان تبعید آیت الله خمینی در نجف او نماینده تام الاختیار آیت الله خمینی در ایران شد.

پس از انقلاب سال ۱۳۵۷، آیت الله منتظری رییس مجلس خبرگان قانون اساسی شد و در سال ۱۳۶۴، مجلس خبرگان رهبری، با آنکه آیت الله خمینی همچنان در قید حیات بود، آیت الله منتظری را به جانشینی رهبر جمهوری اسلامی برگزید.

اختلافات میان آیت الله خمینی و آیت الله منتظری پس از اعدام هزاران زندانی سیاسی در زندان در تابستان ۱۳۶۷ و نیز بازداشت مهدی هاشمی برادر هادی هاشمی، داماد آیت الله منتظری بالا گرفت و نهایتا در سال ۱۳۶۸ آیت الله خمینی در نامه ‌ای آیت الله منتظری را از مقام جانشینی خود عزل کرد.

.

محرم، سبز، قرمز، سیاه (ابراهیم نبوی) یا حسین میرحسین »

به نظر بوهای بدی می آید، نه خیلی که فکر کنی دستگیر شد و رفت، ولی به نظرم شاید تصمیم گرفتند که دستگیرش کنند، فکر کنم کارشان را جلو می اندازند، پاشیم ساک مان را ببندیم، یک عالمه فیلم سینمایی دارم که نمی توانم ببرم تهران، می فروشم به نصف قیمت…. خبر دستگیری میرحسین موسوی تائید نشده هنوز، فعلا شایعه است، بهتر است دستگیر نشود. البته اگر خدای ناکرده دستگیر شد، مجبوریم کمی بیشتر فشار بیاوریم. یعنی از همین فردا.

این روزها خیلی دارم فکر می کنم که این رنگ سبز از کجای خدا و پیغمبر درآمده؟ اگر قرار است رنگ روحانیت را انتخاب کنیم، که باید همه جزو ” سیاه جامگان” بشویم و مثل دهها جنبش دینی و غیر دینی فاشیستی لباس سیاه بپوشیم. از طرفی ما که در مراسم دینی جشن های شادی و تولد و از این جور چیزها نداریم، همه اش عزاداری است، عزاداری هم سیاه است. در مقابل این تشیع ” سیاه” خدا بیامرزتش، دکتر علی شریعتی، آمد یک چیزی توی پاچه ملت کرد به اسم ” تشیع سرخ” و یعنی اینکه خین و خین ریزی از اوجب واجبات شیعه است و ده برو که داری. علم و کتل هم همیشه به رنگ مشکی و سیاه بود، از اینها گذشته رنگ اسلامی که برای مساجد هم تعریف شده، رنگ آبی است. یا در حقیقت آبی فیروزه ای یا گاهی لاجوردی.

در وسط این جعبه مداد رنگی می ماند یک رنگ سبز که در طول تاریخ شیعه گاهی اوقات فقط کسانی که خیلی ” یواش” بودند، یا مثلا ” شیعه لایت” بودند، از این رنگ استفاده می کردند. شالی می بستند و همین. حالا ممکن است در تمام جهان رنگ سبز تبدیل به جانشینی برای رنگ قرمز پرچم کمونیستی شده باشد و کلا سبزهای اروپا همان سرخ های سابق باشند، ولی سبز ما آن شکلی نیست. البته در تمام اروپا هم سبز رنگ صلح و دموکراسی نیست، بلکه در یک کشوری مثل ایتالیا سبز رنگ راستگرایی و اندیشه های تندروانه و یحتمل شووینیستی است.

حالا اینها را بگذاریم کنار، می خواهیم چه کنیم با این همه تعریف و توصیف که دو ریال هم نمی ارزد. اینها را ول کنیم و برویم بچسبیم به ادامه جنبش سبز. فعلا شهر در امن و امان است. مثل همیشه که وقتی مردم وارد صحنه درگیری می شوند، دولتی ها تا یک ماه افسردگی بعد از زایمان می گیرند، فعلا کیهان و فارس و رجانیوز و سایر سایت های وابسته به خداوند و دولت متعال، سق شان را با سبز برداشته اند و تقریبا از ده تا مطلبی که می نویسند، سیزده تاش در مذمت جنبش سبز است. این نشانه خوبی است، بهتر است با دقت همین کار را انجام دهند، تا ما مشرف شویم و رهنمودهای خودمان را درباره آینده جنبش سبز بدهیم.

فشار بده عزیزم که زندگی قشنگه

ببینید! ما یک داستان داریم که دو طرف دارد، یک طرف دولت و حکومت است که باید برود، یک طرف هم ملت است که باید بیاید. دولتی ها بیست سی درصد حامی دارند، مردم هم هفتاد هشتاد درصد حامی دارند. هر چه جلوتر برویم و فشار وارده از سوی جنبش سبز به حکومت بیشتر شود، آنها زرتی ریختگی پیدا می کنند و عمه و خاله و عمو و اصغر آرنولدشان پناهنده می شود به فرنگستان، یا می آیند طرف مردم، یا از قدرت کناره می گیرند. از طرف دیگر هر چه مبارزه طولانی شود، هزینه اش کاهش پیدا می کند و در نتیجه تعداد افرادی که به حکومت فشار می اورند بیشتر می شوند، در نتیجه یک روزی می رسد که تعادل نیروها یک به یک می شود، در حقیقت قدرت مردم و حکومت برابر می شود، در آن حالت حکومت یا پای میز مذاکره می نشیند و قدرت را واگذار می کند، یا به کشتار و فشار بر مردم می افزاید. در حالت دوم، معمولا دولت دائم سرنوشت خودش را سخت تر و هزینه ملت را بیشتر می کند، اما در هیچ حالتی امکان ندارد که جلوی سقوطش گرفته شود. به همین دلایل بسیار اساسی که بعدا جزئیات آن را شاید هم نگفتیم، ما فعلا در مرحله فشار آوردن به دولت و حکومت هستیم. مهم ترین کار ما برای پیروزی جنبش فقط و فقط فشار اوردن بر حکومت است. و ماه محرم بهترین ماه برای فشار آوردن بر حکومت است:

اول، ماه محرم در سی سال گذشته بتدریج از یک مراسم دینی و عزاداری ایدئولوژیک تبدیل به یک مراسم آئینی شده، یعنی افرادی که در آن شرکت می کنند، ممکن است اعتقاداتی به دین و خدا و پیغمبر داشته باشند، اما محرم را به صورت آئین نگاه می کنند، ضمن اینکه محرم تبدیل به یک مراسم غیردولتی شده است، مردم نذری می دهند، برای خودشان تکیه می زنند، علم و کتل مربوط به محل خودشان را دارند. خوش تیپ ها اعم از پسر و دختر با لباس های ویژه کارناوال محرم در مراسم حاضر می شوند و عده ای تماشاچی و عده ای شرکت کننده در مراسم اند، این مراسم از بالاترین نقاط شمال تهران، تا پائین ترین نقاط جنوب روستاهای کشور وجود دارد. به نظرم بستن تکیه های سبز در همه شهرها و شهرستانها نه تنها لازم که واجب است.

دوم، با توجه به آیه شریفه ” هنر نزد ایرانیان است و بس” ما ایرانیان در هر حال این توانایی را داریم که از شعارهای سیاسی تا ترانه های رایج، تا استفاده از آمار در شعار، تا تغییر دادن نوحه های عاشورا این تغییرات را بدهیم. بنابراین یکی از کارهای شعرای جنبش سبز، سرودن نوحه های سبز برای خواندن در مراسم عاشوراست، یادمان نرود که براساس اتفاقاتی که در ماههای گذشته افتاده است، ما هم کشته داده ایم، هم اسیر دادیم، هم مورد حمله قرار گرفتیم، و از همه مهم تر اینکه ما موجوداتی مظلوم و تحت فشار هستیم و آنها دقیقا در موضع ظالمین هستند. مساله مظلومیت هم مساله ای نیست که به این راحتی بشود ولش کرد. این ملت 1400 سال قبل یک لشگری ریخته به سر یک گروه معدود از طرفداران حقیقت و آنها را کشته اند و اسیر کرده اند و ملت ما 1400 سال است ول شان نمی کنند، حالا که فعلا آب افتاده دست جنبش سبز و حالا حالاها پروژه داریم.

سوم، ممکن است کسانی نگرانی داشته باشند که حضور در مراسم عاشورا ممکن است باعث سوء استفاده دولت شود، یعنی آنها از حضور ما در مراسم عاشورا استفاده کنند و تصویر ما را به عنوان حامیان دولت نشان دهند. واقعیت این است که صدا و سیما چون عدالت و بی طرفی خودش را از دست داده، کسی دیگر به تبلیغات تلویزیونی توجه نمی کند، بخصوص وقتی که خودتان یک تصویری را دیده باشید، وقتی من با چشم خودم واقعیتی را دیدم طبیعی است که آن واقعیت را با چشم تلویزیون نمی بینم. ضمن اینکه رسانه های جهانی و رسانه های مستقل در حقیقت تصویر اصلی را می دهند. در این چند ماه عملا رسانه های مردمی است که راوی واقعیات حوادث ایران است.

چهارم، مهم ترین خصوصیت ایام محرم این است که ما ده روز در اختیار داریم، ده روز و ده شب که زمان مناسب برای عقب نشاندن کامل دولت است، یادمان نرود که فاصله میان اعتراضات مردمی بیش از آنکه برای تجدید قوای مردم باشد، وسیله ای برای تجدید قوای پلیس است، پلیس به محض اینکه مجبور شد سه روز پشت سر هم در خیابان بایستد دچار فرسودگی می شود و این فرسودگی نظم و قدرت نیروی پلیس را به هم می ریزد. و وقتی این اتفاق رخ بدهد، عملا نیروی مردم است که شاهد تنش های درونی پلیس خواهد بود، بخصوص اینکه ما با پلیس بی نظم و مزدور رو برو هستیم که اعتقادی به کارش ندارد.

پنجم: یکی از مهم ترین ویژگیهای مراسم سبز محرم، درک بسیاری از مفاهیم و عادات و خرده فرهنگ های ناشی از زندگی مردم داخل در این سی سال، توسط ایرانیان بیرون کشور است. بسیاری از ایرانیان خارج از کشور که به جنبش سبز هم علاقه دارند، نمی توانند بفهمند که چطور ممکن است، پسری علم و کتل به دستش بگیرد و سینه زنی و زنجیر زنی هم حتی بکند، اما این مراسم نه تنها هیچ باور ایدئولوژیک در او ایجاد نکند، بلکه صرفا ناشی از یک رفتار آئینی باشد. محرم سالهاست که به آئین تبدیل شده، همان چیزی که چهارصد سال گذشته بوده است و به همین دلیل بهترین پناهگاه برای جنبش سبز است. احتمالا بعضی از دوستان خرده خواهند گرفت که حضور در مراسم محرم باعث افزایش گرایش دینی در جنبش سبز می شود. از نظر من این موضوع ترسناکی نیست، مردمی که داخل ایران زندگی می کنند بهترین کسانی هستند که قدرت درک لائیسیته و سکولاریزم را دارند، کسی که در جامعه دینی زندگی نمی کند، نمی تواند به درک سکولاریزم نائل شود.

کارناوال محرم

برای من خیلی جای تعجب بود، وقتی تصویر آتش زدن عکس آیت الله خمینی را دیدم. آتش  زدن عکس احمدی نژاد و خامنه ای برایم طبیعی بود، اما بیش از آن را نمی توانستم بفهمم. یعنی چه ربطی دارد؟ بخصوص اینکه این کار آنقدر ناشیانه انجام شده بود، که انگار یک هفته قبل از شانزده آذر، در یک جایی بیرون ایران، یا در ساختمان نیروی انتظامی، با یک فندک خراب و فقط بقصد فیلمبرداری صورت گرفته باشد. در همین راستا موارد زیر لازم الذکر است:

اول، چرا تصویر عکس آتش گرفته آیت الله خمینی از صدا و سیما مکررا پخش شد، ولی آتش زدن عکس خامنه ای و احمدی نژاد که واقعیت داشت پخش نمی شود.

دوم، این عکس معلوم نیست در کجا آتش زده شده، دست دو دستیار فیلمبردار در صحنه دیده می شود، و دیگر خبری از چیزی نیست.

سوم، وقتی محافظه کاران با فرزند و نوه و نتیجه و آثار امام دشمنی بیشتری دارند، طبیعی است که آنها عکس امام خمینی را آتش بزنند، نه سبزها که شعار می دادند ” حرف ما یک کلام، نخست وزیر امام.”

چهارم، در طول ماههای گذشته، بارها و بارها اقداماتی صورت گرفت که بطور طبیعی باید علما و طلاب و بسیجیان جر می خوردند و کفن می پوشیدند و اعتراض کنان به خیابان می آمدند، از جمله در مورد ملاقات وزیر دولت احمدی نژاد با وزیر اسرائیلی، یا مثلا هتک حرمت به مراجع، یا مثلا پخش سرود شاهنشاهی در مراسم استقبال از احمدی نژاد یا هر کدام از اینها، یا حتی آتش زدن عکس خامنه ای در روز سیزده آبان، ولی هیچ اتفاقی نیافتاد، همین که اولین تصویر روز شانزده آذر، که در آن هیچ فردی حضور ندارد، و معلوم نیست چه زمانی اتفاق افتاده، تصویر آتش زدن عکس خمینی است و بلافاصله هم اعتراضات صورت می گیرد، معلوم می شود، داستان کارناوال محرم است. در همین راستا آیت الله شیخ جعفر شجونی سارق اموال شمس پهلوی در کرج اعلام کرد: ” آقا لب تر کند تا ما خرخره بجویم.” در همین راستا هالیوود اعلام کرد آماده ساختن قسمت دوم سکوت بره ها ست.

سبز فقط سبز علی، ننگ به سبز مخملی

شعر شناس یعنی آیت الله خامنه ای، رمان شناس یعنی آیت الله خامنه ای، فارسی شناس یعنی آیت الله خامنه ای، دشمن شناس یعنی آیت الله خامنه ای، فیلم شناس یعنی آیت الله خامنه ای، آشنا با زبان ترکی یعنی آیت الله خامنه ای، ایران شناس یعنی آیت الله خامنه ای، توطئه شناس یعنی آیت الله خامنه ای، متخصص آنتروپولوژی فرهنگی یعنی آیت الله خامنه ای، کارشناس ارولوژی یعنی آیت الله خامنه ای، متخصص زبان اوستایی یعنی آیت الله خامنه ای، آشنا با رباعیات یعنی آیت الله خامنه ای، متخصص تعمیر میکروفون یعنی آیت الله خامنه ای، بهترین ارتوپد متولد مشهد یعنی آیت الله خامنه ای، مقاله شناس یعنی آیت الله خامنه ای، کارشناس جلال آل احمد یعنی آیت الله خامنه ای، طنز شناس یعنی آیت الله خامنه ای، متخصص امپرسیونیسم یعنی آیت الله خامنه ای، کارشناس تاریخ اسلام شناس یعنی آیت الله خامنه ای، تیرانداز چپ دست یعنی آیت الله خامنه ای، و رنگ شناس یعنی آیت الله خامنه ای. فقط همین آخری مانده بود، در یکی از شعارها خواندم که ” سبز فقط سبز علی، ننگ به سبز مخملی” منظورش هم از علی حضرت علی نبود، چون عکس خامنه ای را نصب کرده بود. به نظرم طرف تخت گاز از هاوانا رد شده و دارد به پیونگ یانگ می رسد.

مردم هوشیار باشند اتفاقی در پیش است! »

حمله نیروهای لباس شخصی به زهرا رهنورد »

به گزارش خبرگزاری مستقل میهن دکتر زهرا رهنورد‌، استاد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران در محوطه این دانشکده برای بزرگداشت روز دانشجو آماده می‌شده که مورد تهاجم نیروهای لباس شخصی و سرکوبگر دولت احمدی نژاد قرار گرفته است

گزارش اختصاصی خبرگزاری مستقل میهن / تهران تبدیل به یک پادگان نظامی شده بود! »

علی‌رغم تهدیدهایی که از هفته‌ها قبل از سوی دادستانی تهران، نیروی انتظامی و سپاه پاسداران در مورد شرکت در مراسم ۱۶ آذر صورت گرفته بود، در این روز تمامی دانشگاه‌های بزرگ تهران و چند شهرستان، محل تجمع معترضان به دولت بود.

مراسم ۱۶ آذر، روز دانشجو در ایران، امسال از شب قبل از این روز آغاز شد. به گزارش سایت‌های خبری داخلی، از ساعت ۹ شب ۱۵ آذر صدای الله اکبر از بیشتر نقاط شهر تهران شنیده می‌شد.

در نخستین ساعات روز ۱۶ آذر تجمعات دانشجویان در دانشگاه تهران، دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه امیرکبیر، دانشگاه هنر و چند دانشگاه دیگر آغاز شد.

مرتضی سیمیاری، دبیر اجتماعی دفتر تحکیم وحدت، در مورد جو امروز تهران چنین می‌گوید: «درحال حاضر ساعت نزدیک به دو و نیم بعدازظهر است. من امروز از میدان هفت تیر به سمت دانشگاه تهران آمدم. فکر می‌کنم تهران تبدیل شده به یک دژ نظامی. تعداد قابل توجهی نیروهای امنیتی برای برخورد با این جنبش مدنی با همدیگر هماهنگ شده و عزم‌شان را جزم کرده‌اند که برخورد بسیار شدیدتری بکنند که فکر می‌کنم برخوردی معادل با ۱۳ آبان و شاید هم بدتر از آن امروز در تهران صورت بگیرد».

سیمیاری می‌گوید، ماموران انتظامی درهای دانشگاه‌ها را به روی دانشجویان بسته و اجازه خروج به آنان نمی‌دادند: «در حال حاضر چون یک دیوار امنیتی بین دانشگاه و مردم ایجاد شده، احتمال اینکه این‌ها به همدیگر متصل شوند وجود ندارد. دانشگاه هم علاقه ندارد تجمع به خیابان کشیده شود، دانشجوها تمرکزشان در درون دانشگاه است و مردم هم بیرون دانشگاه و اطراف دانشگاه تهران هستند. در حال حاضر فاصله‌ای بین این‌ها بوجود آورده‌اند».

یکی از دانشجویان دانشگاه سوره در خیابان آزادی نیز تایید می‌کند که نیروهای امنیتی درهای دانشگاه را به روی دانشجویان بسته و اجازه خروج از دانشگاه را به آنان نمی‌دادند. این دانشجو از تجمع امروز دانشجویان دانشگاه سوره می‌گوید: «امروز تجمع از ساعت ۱۲ ظهر شروع شد و تا ساعت ۱۲ و ربع بچه‌ها در دانشگاه بودند. از ۱۲ و ربع به بعد دانشجویان تصمیم گرفتند به بیرون دانشگاه بروند. رفتند بیرون دانشگاه و روبه‌روی دانشگاه ایستاده‌اند. مردم همراهی کردند و به دانشجویان پیوستند تا اینکه دیگر نیروهای ویژه ریختند و دانشجویان مجبور شدند برگردند به داخل دانشگاه. وقتی به دانشگاه برگشتند، درها را بستند. نیروهای ویژه جلوی دانشگاه ایستادند و بچه‌ها از پشت نرده‌ها و شیشه‌های جلوی دانشگاه تا رفتن نیروهای ویژه شعار می‌دادند».

به گفته‌ی این دانشجو، عمده شعارهای دانشجویان دانشگاه سوره، “مرگ بر دیکتاتور”، “دولت کودتا، استعفا استعفا” و “احمد زیدآبادی آزاد باید گردد” بوده است.

این شاهد عینی می‌گوید، تا زمانی که دانشجویان با هم بودند، ضرب و شتمی از سوی نیروهای امنیتی صورت نمی‌گرفت، اما به محض اینکه دانشجویان تک تک به خیابان‌های اطراف می‌رفتند، ضرب و شتم و حتی سوال و جواب آغاز می‌شد: «تعدادی از بچه‌ها که رفته بودند بیرون، توسط نیروهای اطلاعاتی جلوشان گرفته می‌شد و حتی آمارهای بعضی از دانشجویان را خواسته بودند که مثلاً آمار فلانی یا بهمانی با این شکل و قیافه را به ما بدهید. به این حد، یعنی تمام کوچه‌های اطراف پر از نیروهای امنیتی بود که دانشجویان را به نوعی محاصره کرده بودند و نمی‌گذاشتند بیرون بروند. حتی وقتی بچه‌ها رفته بودند ماشین‌هایشان را جابه جا کنند، با آن‌ها به شدت برخورد شده بود و حتا بچه‌ها را ضرب و شتم هم کرده بودند».

مردم همراه با دانشجویان

شاهدان عینی از همراهی مردم با دانشجویان در روز ۱۶ آذر می‌گویند. یک کارمند که محل کارش در خیابان ۱۶ آذر تهران است، از حضور گسترده مردم در خیابان و میدان انقلاب می‌گوید: «شرکت ما مشرف به خیابان ۱۶ آذر است. وقتی من رفته بودم پایین‌تر برای انجام کاری، آنجا مردم اجازه‌ی ایستادن نداشتند. ولی تعداد خیلی زیاد بود، ۴۰ هزار نفری بودند. ولی مجبور بودند حرکت کنند و نمی‌توانستند بایستند. به صورت خیلی غیرعادی شلوغ بود. تا الان زد و خوردی مشاهده نمی‌شود، ولی مأمور خیلی هست. مأمورها و لباس‌شخصی‌ها».

دانشجوی دانشگاه سوره نیز از همراهی مردم با دانشجویان این دانشگاه می‌گوید: «مردم تا آنجایی که می‌توانستند همراهی می‌کردند. مثلاً بغل دانشگاه سوره یک مدرسه است که مردم وقتی می‌آمدند بچه‌هایشان را ببرند، ساعتی که مدرسه تعطیل شده بود، جنبش را هم همراهی می‌کردند. ولی نیروهای امنیتی در پراکنده کردن مردم تأثیر داشتند».

مرتضی سیمیاری نیز ضرب و شتم مردم توسط ماموران را به چشم دیده است. او می‌گوید: «ما از خیابان‌های مختلف که می‌آمدیم، برخورد بسیار خشونت‌آمیز و قهرآمیزی نسبت به مردم صورت می‌گرفت. نیروهای نظامی و بخصوص طیف بسیج برخورد بسیار شدیدی با مردم داشتند. دانشگاه تهران، دانشگاه پلی‌تکنیک و دانشگاه شریف، تا آنجایی که من اطلاع دارم و دیدم، فضای‌شان بسیار فضایی امنیتی است. دانشجویان هم پشت در حضور دارند. البته هنوز بیرون نیامده‌اند و البته ما هم امیدواریم که این اتفاق نیفتد».

«شهرستان‌ها و دانشگاه آزاد هم ساکت نبودند»

تجمع مخالفان دولت در روز ۱۶ آذر مختص تهران نبود. به گزارش پایگاه اینترنتی امیرکبیر، دانشگاه رازی کرمانشاه در این روز محل تجمع و سر دادن شعار توسط دانشجویان علیه دولت احمدی‌نژاد بوده است.

این سایت خبری همچنین از حمله نیروهای بسیج به دانشجویان دانشگاه بوعلی همدان خبر داده است.

مرتضی سیمیاری، عضو دفتر تحکیم وحدت، همچنین می‌گوید که دانشگاه تبریز، دانشگاه مشهد و نیز دانشگاه شیراز در این روز محل تجمع دانشجویان معترض بوده است. البته وی تاکید می‌کند که با توجه به قطع بودن اینترنت و نیز تلفن‌های همراه، به دست آوردن جزئیات بیشتر از شهرستان‌ها ممکن نیست.

شاهدان عینی همچنین از اعتراضات دانشجویان دانشگاه آزاد نقل می‌کنند. دانشجویان دانشکده زبان‌های خارجی واحد تهران شمال، امروز با تجمع در محوطه دانشکده و سر دادن شعار به حمایت از جنبش دانشجویی پرداختند.

به گزارش سایت موج سبز آزادی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات نیز روز ۱۶ آذر محل اعتراض دانشجویان به دولت احمدی‌نژاد بود.

دانشجوی دانشگاه سوره، مشخصه جنبش کنونی دانشجویی را پیوستن دانشگاه آزاد و دانشگاه‌های غیرانتفاعی به آن می‌داند: «چیزی که امروز در جنبش دانشجویی هست، که در گذشته اکثراً مختص دانشگاه‌های دولتی بود، در این دوره که دوره‌ی بلوغ و رشدش است، الان کشیده شده به دانشگاه‌های آزاد و غیرانتفاعی که نشان از یک ترکیب جدید را می‌دهد و امیدواریم که آینده‌ی بسیار خوبی در انتظار این جنبش باشد».

شانزده آذرماه – 16 – اطلاع رسانی کنید – رسانه شمایید »

سربازان گمنام امام زمان »